comp.Geneticamolecular:
Que referencias se fan no texto á composición e a estrutura do ADN?
Composición: Están formado por catro unidades A, G, T e C. . Estrutura: Está formado por dúas cadeas complementarias, en dobre hélice.
Describa a estrutura do ADN empregando os seguintes termos: anLparalelo, base, cadea, dobre hélice, nucleóLdo, complementario (pódese variar o xénero e o número gramaLcal dos termos). O ADN é unha molécula formada por dúas cadeas de nucleóGdos anGparalelas, dispostas en dobre hélice e unidas polas bases en parellas complementarias
A) Cal destas dúas estruturas helicoidais se corresponde ca estrutura do ADN? IdenLfique ambas. B) Os números 1 e 2 da imaxe B sinalan dous Lpos de enlaces, descríbaos. A) A estrutura B representa a dobre hélice de ADN. A estrutura A é a conformación secundaria dunha proteína en forma de alfa hélice. (0,2 p.). B) O número 1 representa os enlaces por pontes de hidróxeno entre as bases das dúas cadeas de nucleóGdos que forman o ADN. Establécense de xeito complementario entre A-T e G-C. O número 2 representa os enlaces fosfodiéster entre os nucleóGdos que forman cada cadea da dobre hélice. Establécense entre o grupo fosfato dun nucleóGdo e o OH do carbono 3’ do nucleóGdo anterior.
As dúas moléculas representadas no apartado anterior poden perder as súas estruturas. Como se denomina ese fenómeno? Indique en que condicións pode ter lugar e cales serían as súas consecuencias. Desnaturalización. . A desnaturalización ocorre cando se alteran as condicións Usico-químicas habituáis nas que se atopan as moléculas, isto é, unha variación da temperatura, do pH ou da salinidade do medio. Se se produce unha desnaturalización das moléculas, vaise ver afectada a súa función.
No texto da noLcia faise referencia a un proceso de copia do ADN. Como se chama ese proceso? Explique brevemente como se realiza. A copia do ADN chámase replicación. É un proceso no que a dobre hélice tense que desenrolar para que cada cadea poida ser copiada noutra complementaria, dando como resultado a formación de dúas moléculas de ADN idénGcas. Nese proceso parGcipan disGntas encimas, unhas que abren a dobre hélice e outras que copian as secuencias do ADN como a ADN polimerase.
metabolismocelular:
No texto cítase un Lpo de regulación da catálise encimáLca. Cal? Explique o mecanismo molecular deste Lpo de regulación. A inhibición compeGGva. As estaGnas funcionan como inhibidores compeGGvos, uníndose ao centro acGvo da encima (HMG-CoA reductase), impedindo polo tanto a catálise encimáGca.
Describa a estrutura das encimas empregando os seguintes termos: aminoácido, biocatalizador, centro acLvo, desnaturalización, especificidade, temperatura (pódese variar o número gramaLcal dos termos). As encimas son proteínas que funcionan como biocatalizadores. Posúen unha rexión denominada centro acGvo que é o lugar onde se atopan os aminoácidos que permiten a uníón ao substrato. Presentan unha elevada especificidade e as temperaturas moi elevadas poden provocar a súa desnaturalización o que leva a perda da función biolóxica.
IdenLfique as biomoléculas A e B representadas na figura e explique, de xeito razoado, cal das dúas se corresponde cun lípido saponificable.A molécula A é o colesterol e a molécula B é un triglicérido. A molécula B é un lípido saponificable xa que presenta ácidos graxos na súa composición.
Respecto á molécula A, indique onde se atopa nas células e que función biolóxica desempeña. O colesterol atópase formando parte das membranas plasmáGcas das células. Entre outras funcións, reduce a mobilidade dos fosfolípidos proporcionando unha menor fluidez á membrana.
As lipases son encimas dixesLvas que actúan no estómago e no intesLno delgado hidrolizando as graxas. O “orlistat” é un inhibidor das lipases pancreáLcas que se comercializa como fármaco para combater a obesidade. Explique como actuará o fármaco. Ao inhibir a lipase pancreáGca, as graxas ou triglicéridos non poderán dixerirse e non se poderán absorber os ácidos graxos e a glicerina que contéñen, polo que non se acumularán no tecido adiposo. Cando as células precisen ácidos graxos, mobilizaran ás reservas de graxa, hidrolizando os triglicéridos do tecido adiposo. En consecuencia, o tecido adiposo perderá graxa, o que se traduce nunha perda de peso.
lacélula:
Explique como as bacterias patóxenas producen a diarrea do viaxeiro. Cales son os tratamentos máis habituáis para o tratamento da diarrea do viaxeiro? As bacterias patóxenas teñen fimbrias que facilitan a súa adhesión ás células do intesGno, onde posteriormente producen toxinas que causan a diarrea. Dous dos tratamentos máis habituáis son o uso de anGbióGcos e de probióGcos.
Redacte un breve texto sobre o papel das bacterias na teoría endosimbióLca. No texto deben de aparecer estas palabras crave: bacteria, cloroplasto, endosimbiose, mitocondria, orixe (pódese variar o número gramaLcal dos termos). A orixe de mitocondrias e cloroplastosfoi por endosimbiose a parGr dunha bacteria ancestral que fagocitou pequenas bacterias aerobias, no caso das mitocondrias, e pequenas bacterias fotosintéGcas, no caso dos cloroplastos.
A imaxe representa unha célula procariota. Poña nome ás estruturas sinaladas e explique a función da estrutura sinalada coa letra “c”. A: ribosomas, b: pili, c: plásmido, d: cromosoma/ADN bacteriano, e: parede celular, f: cápsula bacteriana. Os plásmidos confiren resistencia a anGbióGcos e maior capacidade patoxénica (entre outras funcións).
Explique as diferencias, en canto á composición química, entre as fimbrias e os plásmidos. As fimbrias son filamentos proteicos e os plásmidos pequenas moléculas de ADN bicatenario e circular.
Tendo en conta a gráfica que acompaña ao texto, poderíase dicir que a administración dos probióLcos(simbiontes) é úLl na prevención da diarrea do viaxeiro? Razoe a resposta. Si, xa que tal e como se observa na gráfica, tan só o 11,8 % dos viaxeiros aos que se lle administraron probióGcos (simbiontes) padeceron diarrea fronte ao 88,2 % dos viaxeiros que non foron tratados con probióGcos.
A) Haz un esquema sobre el flujo de información genética
b) Indica las diferentes enzimas implicadas en el proceso de replicación y explique brevemente su función.As ADN polimerasas son as enzimas encargadas de incorporar desoxirribonucleótidos á cadea de ADN que se está sintetizando, utilizando unha das febras de ADN como molde. As helicasas separan as dúas cadeas de ADN permitindo que poidan ser utilizadas como moldes para a síntese das cadeas complementarias. As topoisomerasas xiran a molécula evitando o superenrolamento. As ligasas unen os fragmentos de ADN adxacentes mediante enlaces fosfodiéster
c) ¿Qué proceso se representa en la siguiente imagen? Identifica los números de la figura.Transcrición. 1: Cadea de ADN 2: Cadea de ARN 3: ARN polimerasa 4: Caperuza 5: Exón 6: Intrón 7: Cola de poliA 8: Maduración
d) ¿Qué significa que el código genético es degenerado y no ambiguo?Dexenerado: significa que diferentes codóns poden codificar para un mesmo aminoácido Non ambiguo: significa que cada codón codifica sempre un mesmo aminoácido.
e) ¿En qué se diferencia una mutación génica de una genómica? Na mutación xénica cámbiase a secuencia de un ou varios dos nucleótidos dun xene. Poden producirse por substitución, inserción ou deleción de nucleótido. Na mutación xenómica altérase o número normal de cromosomas dunha especie, por defecto ou por exceso, modificando o conxunto do seu xenoma. Pode producirse por aneuploidía ou por euploidía.
a) Indica cuatro diferencias entre una célula procariota y una célula eucariota.PROCARIOTAS: Máis sinxelas, Sen núcleo, Ausencia de compartimentos internos diferenciados por membranas, Presencia de cápsula EUCARIOTAS: Máis complexas, Con núcleo, Existencia de compartimentos internos diferenciados mediante membranas, Ausencia de cápsula
B) ¿Qué tipo de célula se representa en la imagen? Identifica las estructuras señaladas
Célula eucariota vexetal 1: núcleo, 2: vacuolo, 3: cloroplasto, 4: mitocondria, 5: parede celular, 6: membrana plasmática
c) Realiza un dibujo de una membrana plasmática señalando sus principales componentes.Sinalar lípidos (fosfolípidos), proteínas (intrínsecas, periféricas) e glícidos.
d) ¿Qué es una bomba de transporte? Pon un ejemplo.Unha bomba de transporte é unha proteína integra de membrana que transportan ións ou moléculas dun lado a outro das membranas en contra dun gradiente de concentración e con gasto de enerxía. Un exemplo é a bomba Na-K ou a bomba de H+
e) Citar tres orgánulos celulares delimitados por una doble membrana, indicando para uno de ellos su función.Núcleo: conter a información xenética , replicación do ADN durante a división e transcrición do ADN en ARN Mitocondrias: producir a maior parte do ATP da célula e realizar a maioría das oxidacións celulares Cloroplastos: realizar a fotosíntese e producir enerxía química en forma de ATP.
a) Indica las fases del ciclo celular y explique brevemente qué sucede en cada una de ellas.Interfase: comprende os períodos G1: incremento de tamaño da célula, síntese de proteínas, grande actividade metabólica; S: replicación do ADN; G2: síntese de determinadas proteínas, a célula prepárase para entrar en división; Fase M: cariocinese e finalmente citocinese
b) Una célula con cuatro pares de cromosomas realiza una mitosis y cada célula hija resultante realiza después una meiosis. ¿Cuántas células se forman al final? ¿Cuál será la dotación cromosómica de las células hijas?Fórmanse 8 células haploides (n=4).
c) ¿Cuál es el significado biológico de meiosis?O significado biolóxico da meiose reside en que este tipo de división celular permite que se conserve fixo o número de cromosomas dunha especie (reproducíón sexual) xerando ademáis variabilidade xenética.
d) La imagen muestra una célula en división. ¿Qué tipo de división está realizando? ¿En qué fase se encuentra? Justifica la respuesta.É unha célula realizando a meiose. A etapa é a metafase I, pois vese na placa ecuatorial as tétradas (cromosomas homólogos emparellados) e ademáis con fragmentos cromosómicos recombinados.
e) ¿Qué son los genes supresores de tumores? ¿Qué puede pasar si estos genes sufren mutaciones?Os xenes supresores de tumores son xenes que actúan detendo a proliferación celular ou ben inducindo a apoptose. Cando se producen mutacións nestes xenes a proliferación celular deixa de estar controlada ou a apoptose nunca ten lugar, polo que aparece unha proliferación excesiva que pode conducir a un cancro.
El metabolismo celular implica reacciones que liberan o requieren energía. Para que las reacciones endergónicas se produzcan, se acoplan a reacciones exergónicas mediante moléculas transportadoras de energía, como el ATP. Este acoplamiento energético es esencial para el funcionamiento celular y la síntesis de moléculas complejas.
a) Defina las reacciones exergónicas y endergónicas.Exergónica: libera enerxía (ΔG < 0). Endergónica: require aporte de enerxía (ΔG > 0).
b) ¿Qué es el acoplamiento energético?É a asociación dunha reacción endergónica cunha exergónica para que a primeira poida producirse.
c) Describa brevemente la estructura del ATP.Está formado por unha adenina, unha ribosa e tres grupos fosfato unidos por enlaces de alta enerxía.
d) Explique por qué el ATP es la principal fuente de energía de la célula.Porque pode almacenar e liberar enerxía fácilmente ao romper os seus enlaces fosfato.
e) Nombre otro tipo de molécula involucrada en la transferencia de energía o electrones en el metabolismo.Coenzimas como NAD⁺/NADH, NADP⁺/NADPH ou FAD/FADH₂.